ตรงไปตรัง

ถ้าใครไม่เคยไปตรังแล้วมาเลียบเคียงไถ่ถามอยากให้ผมแนะนำในฐานะคนเคยไปแล้ว ผมก็คงต้องกราบเรียนทั้งท่านที่เคารพและทุกท่านที่เราคบว่ารบกวนให้หาซื้อแพคเกจทัวร์ให้เรียบร้อย (ซะ!) ก่อนออกเดินทาง
ซึ่งนั่นแลจะเป็นวิธีการที่ถูกต้องตามครรลอง และพึงกระทำยิ่ง

สะดวก—สบาย—และง่ายต่อการท่องเที่ยว

ไม่ว่าจะแบบ 3 วัน 2 คืน, 4 วัน 3 คืน
อยากจะตื่นบนเกาะ หลับบนฝั่ง หรือนั่งสปีดโบ๊ต
ไม่ต้องสวยต้องหล่อ คุณก็เลือกได้ตามต้องการ

แต่มันก็จะมีข้อแม้อยู่นิดหน่อยตรงที่คุณต้องท่องเที่ยวในแบบไทยๆ
คือไปกันเป็นครอบครัวใหญ่ เป็นกลุ่มเป็นก้อน เป็นหมู่เป็นคณะ ปล่อยให้ทางโน้น (บริษัททัวร์) จัดการให้ทุกสรรพสิ่งอย่าง

คุณเพียงแต่เตรียม ‘ตัว’ กับ ‘ตังค์’ ไป ส่วนทางโน้นเขาว่าไง ให้ว่าตาม ไม่จำเป็นต้องมีคำถาม เพราะมันรังแต่จะลุกลามไปสร้างบรรยากาศมาคุกับลูกทัวร์ท่านอื่นเสียเปล่าๆ เปลี้ยๆ

แต่บังเอิญผมมันดื้อ
ดื้อแบบที่เขาว่าไงไม่ว่าตาม เขามีแบบนี้จะเอาแบบนั้น พอเขามีแบบนั้นให้ ดันจะเอาอีกแบบ และในบางเวลาเขาก็มีให้เลือกมากมายหลากหลายแบบ แต่เป็นผมเองที่กลับไม่อยากได้อยากเอากับเขาสักแบบเสียอย่างงั้น

ก็เพราะเป็นซะอย่างนี้ ผมก็เลยต้องออกแบบการท่องเที่ยวเอง
แล้วไง.. ก็ลำบากลำบนสมใจไป

ที่แนะนำให้ซื้อทัวร์นั้นก็เพราะว่าถ้าคุณไปเที่ยวเองแบบเดียวกันกับผม คุณจะพบว่าการเดินทางไปแต่ละสถานที่ท่องเที่ยวในตรังนั้นค่อนข้างจะยากลำบากหากว่าคุณไม่มียานพาหนะส่วนตัว

นอกจากจะมีความหมายถึงผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของปวงชนชาวจีนแล้ว
‘เหมา’ ยังเป็นคำตอบสุดท้ายจากกูรูกูรู้ผู้สันทัดกรณี หากคุณจะหารถหรือเรือไปไหนต่อไหนที่ตรัง จึงจะทำให้ค่าใช้จ่ายของคุณค่อยๆ เพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว
และที่ตรังนั้นก็ไม่ได้มีระบบ ‘เหมา’ จ่าย (ให้เรา) แต่อย่างใด จี๊ในกระเป๋าเรานั่นแหละ ที่จะลดฮวบลดฮาบจนทำให้ต้องเผลอสบถคำหยาบออกมาอย่างลืมตัว เวลาที่งบประมาณบานปลาย

ฉะนั้น สำหรับคนเบี้ยน้อยหอยน้อย การซื้อทัวร์จึงเป็นทางออกที่ไม่แย่นัก

แต่อย่างที่บอกไปว่าดื้อ
การไปตรังของผมจึงปฏิเสธความสะดวกสบายจากแพคเกจทัวร์ต่างๆ
แล้วออกแบบการท่องเที่ยวเฟี้ยวๆ ในแบบฉบับของตัวเอง
จะออกหัวออกก้อย อย่างน้อยเราก็เป็นคนปั่นเหรียญ

สำหรับผม การเดินทางมันสนุกตรงนี้

ก้าวย่างอย่างสุขุม...วิท

วันนี้ฝนเทลงมาอย่างหนักหลังแล้วเสร็จจากมื้อเที่ยงที่นานา

อา.. ฤดูฝน

ช่วงบ่ายมีถ่ายงานแถวสุขุมวิท 39
ลง BTS สถานีพร้อมพงศ์แล้วก็เดินไปเรื่อยๆ
(ถ้าใครเคยเดินแถวนี้จะรู้ว่าจากซอย 35 แล้วมันจะข้ามไปเป็นซอย 39 เลย ซอย 37 มันจะหายไปแหละ)

เดินไป.. เดินไป.. เดินต่อไป..

เจอแท็กซี่ เจอพี่ๆ วิน'มอไซค์ เจอเสาไฟสายไฟ เจอรถกะป๊อ เจอรถเข็น เจอเบ๊นซ์ เจอบีเอ็ม เจอบีบี เจอป้าย เจอคอนโดฯ เจอโรงแรม เจอร้านอาหาร เจอหมา เจอร้านค้า เจอสปา เจอคาเฟ่ เจอเซเว่นฯ เจอแมสเซนเจอร์ เจอสาวแว่น เจอฝรั่ง เจอบัง เจอโอ๊กซัง เจอนักธุรกิจ เจอโรคจิต เจอไฮโซ.. และน้ำท่วม

โอ้.. สุขุมวิท

เราต้องเจอกันอีกเป็นปีเลยนะ

มากมาย

คราวนี้เข้ามาสำแดงแผงกลางกรุงร่วมกับร้านรวงอีกมากมาย
เพื่อนผองน้องพี่ที่คุ้นเคยเลยแวะไปเยี่ยมเยียนให้กำลังใจกันโดยไม่ลำบากเหมือนครั้งก่อนๆ (บ้างบางคนก็ให้กำลังทรัพย์ด้วย^^)

ขอบคุณทุกๆ ท่านที่แวะไปจับจ่ายที่บูธ
ขอบคุณเหล่าสาวกอกร่องทั้งหลาย
ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ทีมงาน
ขอขอบคุณมากมายมา ณ สยาม

เจอกันโอกาสหน้าอีกไม่นานเกินรอ

.........

ป.ล. 1 อากาศในงานร้อนมากมายเช่นกัน HA-HA-
ป.ล. 2 ขาวดำ 2 รูปก่อนรูปปิดนั้นถ่ายโดย djbeing ที่แวะไปทักทายที่บูธ

ละลานตา ไม่ระรานใคร

โอส!!

ไปออกบูธจำหน่ายสินค้ากับพรรคพวกที่งาน "สยามละลานตา" ครับ
สินค้าในงานนี้ก็จะมีพวกของทำมืิอ, งานศิลปะ, เสื้อยืด, งานดีไซน์เก๋ๆ,
โปสการ์ด แล้วก็บรรดาของสะสมต่างๆ
นอกจากนั้นยังมี Workshop เจ๋งๆ แล้วก็ Mini Concert เปิดหมวกชิลล์ๆ
จากศิลปินชื่อดังอีกด้วย อาทิ Bear-Garden, Buddhist Holiday, Basement Tape, Kraffa, Summer Dress, Stylish Nonsense, Space360, The Apostate และน่าจะมีเพิ่มอีก 2-3 วง

ภายในงานจะมีร้านรวงคัดสรรต่างๆ แล้วจำนวน 100 ร้าน
ร้าน Nurb (เนิบ) ของพวกเราก็ผ่านเข้ารอบไปกับเขาด้วย
ว่าจะเอาสมุดโน้ตจากโปรเจ็กต์ no9to5 ที่ริเริ่มกันตั้งแต่งาน BMMF เมื่อช่วงต้นปีที่เขาใหญ่โน่นไปปล่อย
http://1306ix.blogspot.com/2010/02/bmmf.html
แ้ล้วก็ร่วมด้วย "อกร่อง" เจ้าเก่า (แหม ของเขาดีจริงๆ), หนังสือทำมือ และโปสการ์ดของผมเอง

บรรยากาศงานก็น่าจะอารมณ์สยามๆ วัยรุ่นๆ หน่อย แต่งตงแต่งตัวบ้าง 'ไรบ้าง
('ไรบ้างนี่มันอะไรวะ เห็นพูดกันจัง น่ารักดี ก็เอามาใช้บ้าง 'ไรบ้าง)
แตกต่างไปจากงานครั้งก่อนๆ ที่ไปทัวร์มา 2-3 ที่ น่าสนุกดี

งานมีเสาร์-อาทิตย์ที่ 26-27 มิถุนายนนี้้
ตั้งแต่บ่ายโมง เรื่อยไปจนถึง 3 ทุ่มทั้ง 2 วัน
ณ ลานจอดรถชั้น 6 สยามเซนเตอร์
รายได้ส่วนหนึ่งร่วมสมทบกองทุน
"Together We Can" - รวมกันเราทำได้ ของทาง กทม.

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่นี่
http://www.facebook.com/SiamLalanta?v=wall

ว่างๆ ก็เจอกัน

โอส!!!

สวัสดีฤดูฝน
ขอให้หัวใจชุ่มฉ่ำ

.........

ป.ล. Poster เข้าท่าดีมั้ย

ตลาดร่มหุบ

ตลาดน้ำท่าคา

จากสันทัด อัตคัดนารี ถึงแจ้ง ใบตอง

“ผืนดินตอนนั้นเป็นเวิ้งลุ่ม มีรอยทางแหวกผ่านคดเคี้ยวไปตามเงารำไรของก้านกิ่งจนถึงชายหนอง อากาศเย็นรื่นชื่นใจได้กลิ่นละไอแดด และคราบไคลน้ำที่จับอยู่ตามพวงรากของแพงพวยสะเทิ้นยอดอ่อนงอนราวว่ายินดีกับทิวา
โสนโรยกลีบอันเหลืองดังแผ่นผิวทองและบ้างห้อยระย้าไหวส่ายตามแรงลมกระทบเผิน
แมลงปอกรีดปีกโผบินจับยอดหญ้านั้นจับคู่ผู้เมียเกษมกระสันสังวาสอยู่กลางเวิ้งว่างรำไพสีสัน และเบื้องใต้ผิวน้ำพริบพลิ้ว ฝูงปลาเฉลียดฉล่ายอวดเกล็ดประกายเงินยวง..”

คัดมาจากตอน “ข้อสงสัยใหม่ของแจ้ง ใบตอง และเพื่อนพ้อง”
เสเพลบอยชาวไร่ นวนิยายแห่งชนบท
รจนาโดย ’รงค์ วงษ์สวรรค์
นิยายเล่มล่าที่เพิ่งอ่านจบไป
ข้าพเจ้าโพสครั้งนี้ด้วยความรำลึกถึง “นักเรียน นักเลง”
เขียนโดย เป บูรพา
นิยายเล่มแรกสุดในชีวิต
และห้องสมุดอันเป็นที่รัก...

ไม่มีห้องๆนั้น ไม่มีนักเรียน นักเลง
ไม่มีนักเรียน นักเลง ไม่มีแก๊งค์ 13
ไม่มีแก๊งค์ 13 ไม่มี 1306ix
ไม่มี 1306ix ไม่มีบล็อกๆนี้
ไม่มีบล็อก ใยเลยจะปรากฎบทบรรทัดนี้

.........