5.. 4.. 3.. 2.. 1.. เฮ.....
1929394959697989109...
509519529539549559569579589599...
พิทักษ์ หัวหิน! พิทักษ์ หัวหิน! พิทักษ์ หัวหิน! ...
1009100191002910039100491005910069100791008910099...
2009200192002920039200492005920069200792008920099...
5009 50019 50029 50039 50049 50059 50069... 9... 9... 9...
.........
พอมาถึงตอนกลางของระยะทางทั้งหมด ผมก็ยอมรับน้ำ
สองสามจุดก่อนหน้านี้ผมทำเมินมัน เมื่อคืนจอมยุทธท่านหนึ่งที่จอมบึงแนะว่า ระยะมินิฯ นั้นวิ่งรวดเดียวเลยก็ได้ ไม่ต้องจิบน้ำดอก ผมรับฟังด้วยความเคารพ แต่ความกระหายของคนเราไม่เท่ากัน
สองข้างทางตรงนั้นเป็นท้องทุ่งนา ไกลออกไปในทางซ้ายเราจะเห็นภูเขาหินลูกย่อมๆ อยู่ด้วย ด้านขวามีเหล่านกกระยางสีขาวในนาข้าวสีเขียว มวลอากาศเย็นยามเช้าโชยพัด แดดอุ่นของดวงตาวันแย้มพราว เบื้องบนมีนกอีกกลุ่มบินถลาเล่นลมอยู่ น่าจะเป็นนกเอี้ยงกระมัง— ไม่แน่ใจ
ที่แน่ๆ คือน้ำแก้วนั้นเย็นชื่นนนใจ
อร่อยจนลืมวิ่งเบย
1/21/2013
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
อยากรู้จังว่านกกระยางยืนทำอะไรกัน
อากาศดีจุงเบย^^
Post a Comment