China à la Mode

เขียนอยู่ 3 เดือน
เสร็จซะที
: )

กะสันเขื่อน

สามกิโลฯ แรกนั้นลากเลือดทีเดียวเพราะเป็นทางชันขึ้นสันเขื่อน
ครั้งนี้ผมซ้อมมาไม่พอ จึงสาหัสสากรรจ์เอาเรื่อง แต่พูดก็พูด ถึงแม้ว่าจะซ้อมมาพอก็เถอะ ไอ้ช่วงที่วิ่งขึ้นเขานี่เท่าที่เห็นนักวิ่งหลายท่านก็หน้าตาบอกบุญไม่รับเหมือนกัน

ก็มันชัน

แต่พอเลี้ยวพ้นโค้งสุดท้ายเข้าสู่ช่วงสันเขื่อนซึ่งเป็นทางตรงยาวแล้วทุกอย่างก็ปรกติ จุดกลับตัวอยู่ตรงสุดสันฯ ระยะทางไปกลับราวห้ากิโลฯ ได้ ผมวิ่งบดไปบนสันเขื่อนคอนกรีตอัดบดที่ยาวที่สุดในโลก ทัศนียภาพไม่เลว ลมโกรกเย็นสบาย เห็นวิวเขาชะโงกไกลๆ เป็นการวิ่งระฟ้าสูงเกือบๆ ร้อยเมตรครั้งแรก จึงมีความรู้สึกแปลกๆ เวลาชะเง้อลงไปด้านล่างอยู่เหมือนกัน คือมันหวิวๆ

รวมระยะที่วิ่งๆ มาก็เจ็ดสิบกิโลฯ แล้ว อีกสามรายการก็จะครบที่ตั้งใจไว้ แต่เวลายังไม่ดีขึ้น ครั้งนี้เข้าเส้นชัยในเวลาเท่าครั้งก่อนเลย คือหนึ่งชั่วโมงสิบสามนาที ไปเสียเวลาช่วงขึ้นเขาเสียเยอะ คราวหน้าต้องไม่ให้เกินชั่วโมง แต่มันก็ช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะครั้งนี้ผมซ้อมมาไม่พอ

แต่บ่องตง แม่มชัน
ถึงแม้ว่าจะซ้อมกันมาพอก็เถอะ

a trip อุทัย

...ร้อยครั้ง ก็จะชนะทั้งร้อยครั้ง

ส่งรูปนี้ไปประกวดช่วงปลายเดือนธันวาเมื่อปีกลาย
ทางเว็บไซต์แนชั่นแนล จีโอกราฟฟิกไทยเขาจัดประกวดในโปรเจ็กต์ที่ชื่อว่า "Your Shot" หลังจากที่เว้นไปสักระยะหนึ่งเขาก็กลับมาจัดใหม่ เดือนมกราที่ผ่านมาเป็นเดือนแรก เราเองก็อยากร่วมสนุกด้วยก็เลยส่งไป ด้วยเพราะชอบรูปนี้มาก อยากเผยแพร่แชร์สู่สาธารณะ รูปนี้ถ่ายที่สวนสาธารณะสระมังกรดำในเมืองลี่เจียงที่เราไปจีนมา ภาพลงตัว ทั้งแสงและจังหวะแบบ แล้วก็ได้รางวัล "มหานิยม" (Popular Vote) ประจำเดือนมกราคม 2556 ของ NG Thai มา ด้วยคะแนนโหวต 88% จากจำนวนผู้ร่วมโหวตทั่วไป

(แล้วจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม เราคิดว่าเราต้องได้รางวัลอยู่ลึกๆ ด้วยล่ะ
แหม่... คุณดูรูปเอาเองสิ..)

จึงขออัพเป็นเกียรติประวัติเสียหน่อย
ว่าเราเองมันไม่ธรรมดา

...

ใช่— อย่างน้อยที่สุดเราก็รู้ว่าเรารู้
อันนี้สำคัญ ; )

The Cup

5.. 4.. 3.. 2.. 1.. เฮ.....

1929394959697989109...

509519529539549559569579589599...
พิทักษ์ หัวหิน! พิทักษ์ หัวหิน! พิทักษ์ หัวหิน! ...
1009100191002910039100491005910069100791008910099...

2009200192002920039200492005920069200792008920099...

5009 50019 50029 50039 50049 50059 50069... 9... 9... 9...

.........

พอมาถึงตอนกลางของระยะทางทั้งหมด ผมก็ยอมรับน้ำ
สองสามจุดก่อนหน้านี้ผมทำเมินมัน เมื่อคืนจอมยุทธท่านหนึ่งที่จอมบึงแนะว่า ระยะมินิฯ นั้นวิ่งรวดเดียวเลยก็ได้ ไม่ต้องจิบน้ำดอก ผมรับฟังด้วยความเคารพ แต่ความกระหายของคนเราไม่เท่ากัน

สองข้างทางตรงนั้นเป็นท้องทุ่งนา ไกลออกไปในทางซ้ายเราจะเห็นภูเขาหินลูกย่อมๆ อยู่ด้วย ด้านขวามีเหล่านกกระยางสีขาวในนาข้าวสีเขียว มวลอากาศเย็นยามเช้าโชยพัด แดดอุ่นของดวงตาวันแย้มพราว เบื้องบนมีนกอีกกลุ่มบินถลาเล่นลมอยู่ น่าจะเป็นนกเอี้ยงกระมัง— ไม่แน่ใจ

ที่แน่ๆ คือน้ำแก้วนั้นเย็นชื่นนนใจ
อร่อยจนลืมวิ่งเบย

วันอาทิตย์สีชมพู

สวัสดีวันใหม่
สวัสดีปีเด็ก

เริ่มต้นปีด้วยการมาถึงของเรื่องไม่ดีนัก
การสูญเสียเป็นเรื่องยากที่จะเยียวยาในเวลาอันสั้น

เมื่อวานมีรายการวิ่งการกุศลเพื่อผู้ป่วยมะเร็งเต้านม ชื่อรายการว่า "Pink Day Love Run" ก็คิดอะไรเองหลายๆ อย่าง อยากวิ่งเพื่อ 'น้องเขา'
อยากอุทิศเหรียญสีหวานอันนี้ให้น้องเขา

เป็นความตั้งใจจริง
ขอให้หนูมีความสุขอยู่บนโน้นเน่อ : )

เริ่มต้นเที่ยวที่กลับ

“ประมาณห้าพันนิดๆ ไหวป่ะ?”
เธอเคาะถามผมมาผ่านทางเฟสบุ๊ค
ผมวานให้เธอสืบเสาะหาตั๋วราคาประหยัด ‘คุนหมิง – กรุงเทพฯ’ ให้หน่อย เพราะผมเองนั้นไม่มีบัตรเครดิต การจับจองตั๋วเครื่องบินจึงจำเป็นต้องไหว้วานผู้มีหมายเลขบัตรทั้งหลายให้ช่วยเหลืออีกแรง
ไหวอยู่-เอาเลย-จองเลย- ผมตอบเธอไปด้วยใจลิงโลด
“แล้วขาไปจะยังไง?”
เธอถามกลับ
“… อืม จองไปก่อนเลย ขาไปเดี๋ยวค่อยว่ากัน”

////////////

เราเริ่มคุยกันมาสักพักหนึ่งแล้วตั้งแต่ต้นปี
เธอทดทริป ‘แชงกรี-ลา’ ไว้ในใจมากว่าสองปีแล้ว บอกว่ามีเหตุให้แคล้วคลาดอยู่ทุกทีไป ซึ่งก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ส่วนแชงฯ ของผมก็ล่มแล้วล่มอีกเป็นสงกรานต์ที่สามติดต่อกันด้วยเหตุผลที่ไม่หนีกันเท่าไหร่ หลายเสียงแนะนำว่าแชงกรี-ลานั้นควรไปในช่วงสงกรานต์จะเหมาะที่สุด และหากอยู่ในวัยทำงาน ช่วงนั้นก็น่าจะลาหยุดได้ยาวสุด

หากแต่ปีนี้สถานการณ์เปลี่ยน ผมกับเธอมีชุดวันหยุดยาวราวสองอาทิตย์ตรงกันช่วงปลายปีพอดี เราจึงขุดคุ้ยทริปในใจออกมาพูดคุยกันถึงความน่าจะไป และร่วมกันออกแบบเส้นทางดูว่าเราจะไปกันอย่างไรดี และมีที่ไหนบ้าง

“หนาวไปมั้ย?”
“ไป!!”
“.....”

จริงๆ แล้วที่ผมพิมพ์ถามเธอไป (ทางเฟสฯ) ในวันหนึ่งที่เราคุยถึงทริปนี้กัน
ผมไม่ได้หมายความว่า “ถ้ามันหนาวแล้วยังจะไปไหม?” เสียหน่อย— แต่ช่างเถอะ ในเมื่อเธอยืนยันสั้นๆ ในสิ่งที่ผมอยากได้ยินกลับมาแล้ว ทริป ‘แชงกรี-ลา’ ที่ค้างคาอยู่ในใจของเราทั้งคู่ก็งัวเงียลืมตาตื่นขึ้นมา  จากนั้นเราก็เริ่มที่การจองตั๋วเที่ยวกลับจากคุนหมิงเป็นตัว (ตั๋ว) ประกันไว้ก่อน แล้วเริ่มทำการบ้านหาข้อมูลกันยกใหญ่ในเส้นทางการเดินทางของเราตามเว็บไซต์และไกด์บุ๊กต่างๆ จนพอเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาลางๆ ดังนี้.. (ซึ่งก็ผิกแผกแปลกไปจากทีแรกกันสุดๆ ไปเลย จากที่เคยคิดไว้ว่าจะนั่งรถขึ้นไปทางเชียงของ-สิบสองปันนา เรา—)

เริ่มที่บินไปลงฮานอย – นั่งรถไฟต่อไปลาวไก – (เที่ยวซาปา?) – ข้ามแดนไปเมืองจีนที่ด่านเหอโข่ว – จับรถไปดูนาขั้นบันไดพันปีที่หยวนหยาง – แวะเที่ยวเมืองเก่าเจี้ยนสุ่ย – เข้าคุนหมิง – ก่อนจะนั่งรถไฟยาวไปต้าลี่จากคุนหมิง – (เที่ยวคุนหมิง?) – เที่ยวเล่นที่ต้าลี่ – ต่อรถขึ้นไปเยือนเมืองเก่าลี่เจียง – ผ่อนทริปพักตากอากาศที่ลี่เจียงสักสองสามวัน – จากนั้นมุ่งสู่จุดหมายปลายทางของทริปที่จงเตี้ยน หรือ 'แชงกรี-ลา' นั่นเอง — คำนวนแล้วใช้เวลาเบ็ดเสร็จ 14 วัน

ซึ่งแน่นอนว่าโปรแกรมที่ออกมานั้นอาจมีการปรับเปลี่ยนได้ทุกยามตามความเหมาะสม อาจจะดูอ้อมไป แต่โดยรวมๆ แล้วก็ลงตัวดี
ผมหมายถึงการเริ่มต้นทั้งหมดของทริปนี้โดยรวมๆ ด้วย
อาจไม่ชัดเจนนักกับระหว่างทางและในบางความหมาย
แต่แจ่มแจ้งแล้วซึ่งปลายทาง